SAN FRANCISCO, 19 april 2009 — De winnaars van de Goldman Environmental Prize 2009 zijn een groep onverschrokken grass roots leiders die ingaan tegen overheids- en bedrijfsbelangen en zich inzetten voor het verbeteren van het milieu ten behoeve van mensen binnen hun gemeenschappen.

Eén van de winnaars dit jaar is Maria Gunnoe. Geboren en getogen in West Virginia (Verenigde Staten) werd zij met de dood bedreigd vanwege haar uitgesproken activisme om een eind te maken aan de plundering door de steenkoolindustrie van het Appalachen gebergte waar bergtoppen worden afgegraven en valleien worden opgevuld met mijnval. Een andere winnaar, Marc Ona, een minder valide grass roots leider uit het westafrikaanse land Gabon, heeft te maken met arrestaties, gevangenneming en publieke aanvallen op zijn karakter vanwege zijn niet aflatende campagne om een vernietigende mijnbouwconcessie in een beschermd gebied tegen te houden.

Andere winnaars zijn een Russische wetenschapster die NGOs in heel Oost-Europa en de Kaukasus heeft verenigd om giftige chemicaliën te identificeren en veilig te verwijderen; voorts twee Saramakaanse leiders, leden van een Marrongemeenschap in Suriname die werd opgericht door weggelopen Afrikaanse slaven in de 18e eeuw en wier juridische strijd voor bescherming van hun tribale landrechten heeft geleid tot een bindend vonnis ten behoeve van alle inheemse en tribale volkeren in de Amerika’s; de meest vooraanstaande milieuadvocaat van Bangladesh, wier juridisch lobbywerk heeft geleid tot strengere regulering van de milieuvernietigende en uitbuitende scheepsontmantelingsindustrie; en een Indonesische vrouw die gemeenschapsprojecten rond afvalbeheer heeft ontwikkeld om een halt toe te roepen aan het groeiende afvalbeheerprobleem op haar eiland.

“Deze groep van Goldman Prize winnaars zijn al even indrukwekkend als anders, door schijnbaar onoverkomelijke problemen aan te pakken en succes te boeken,” zei Richard N. Goldman, oprichter van de Goldman Prize. “Wij zijn dan ook, in ons 20e jaar, verheugd om hun moedig werk onder de aandacht te brengen.”

De Goldman Environmental Prize, die zich in het 20e jaar bevindt, wordt elk jaar uitgereikt aan grass roots milieuhelden die afkomstig zijn uit elk van de zes bewoonde continentale regio’s ter wereld en het is de belangrijkste prijs op dit gebied met een individuele geldprijs van $150.000. De winnaars zullen de prijs ontvangen tijdens een slechts voor genodigden toegankelijke ceremonie op maandag 20 april 2009 om 17 uur in het San Francisco Opera House. Zij zullen ook worden gehuldigd tijdens een kleinere ceremonie op Wereld Aarde Dag op 22 april in het Smithsonian National Museum of Natural History in Washington, D.C.

De winnaars dit jaar zijn:

Maria Gunnoe, Bob White, West Virginia, USA: In het hart van de Appalachen, waar de kolenindustrie de overheid en de publieke opinie domineert, strijdt Maria Gunnoe, die al haar hele leven in het gebied woont, tegen de milieuverwoestende verwijdering van bergtoppen en het opvullen van valleien met mijnval.

Marc Ona, Libreville, Gabon: In Gabon, een land waar burgerparticipatie ongebruikelijk is, leidde Marc Ona pogingen voor openbaarmaking van de onrechtmatige overeenkomsten die zijn gesloten rond een gigantisch Chinees mijnbouwproject dat de kwetsbare ecosystemen van Gabon’s equatoriale regenwouden bedreigt.

Rizwana Hasan, Dhaka, Bangladesh: Rizwana Hasan, een vooraanstaande milieuadvocate die zich inzet voor het beperken van de uitbuitende en milieuschadelijke scheepsontmantelingsindustrie van Bangladesh, stond aan het hoofd van een juridische strijd die geleid heeft tot toegenomen overheidsregulering en grotere publieke bewustwording over de gevaren van het slopen van schepen.

Olga Speranskaya, Moscow, Russia: de Russische wetenschapster Olga Speranskaya hervormde de NGO gemeenschap in Oost Europa, de Kaukasus en in Centraal-Azië tot een krachtige, volop participerende beweging gericht op de identificatie en verwijdering van de giftige chemicaliën die zijn overgebleven uit het Sovjet tijdperk.

Yuyun Ismawati, Denpasar, Bali, Indonesia: In het kader van de toenemende problemen rond afvalbeheer in het gehele Indonesische archipel, voert Yuyun Ismawati gemeenschapsprojecten over afvalbeheer uit, waarbij banen worden gecreëerd voor mensen met weinig inkomen die worden versterkt om het milieu te verbeteren.

Wanze Eduards and Hugo Jabini, Pikin Slee Village and Paramaribo, Suriname: Wanze Eduards en Hugo Jabini zijn leden van een Marrongemeenschap die oorspronkelijk is gesticht door weggelopen Afrikaanse slaven in de 18e eeuw. Zij hebben hun gemeenschappen met succes georganiseerd tegen houtkap in hun traditionele gebied, hetgeen uiteindelijk geleid heeft tot een vonnis dat een mijlpaal betekent voor inheemse en tribale volkeren in het hele Amerikaanse continent als het gaat om het beheersen van de exploitatie van natuurlijke hulpbronnen binnen hun grondgebieden.

Over de Goldman Environmental Prize
De Goldman Environmental Prize werd in 1989 ingesteld door de uit San Francisco afkomstige filantroop Richard N. Goldman en wijlen zijn vrouw, Rhoda H. Goldman. De prijs is aan 133 personen uitgereikt afkomstig uit 75 landen.

De prijswinnaars worden geselecteerd door een internationale jury op basis van confidentiële nominaties die worden ingediend door een wereldwijd network van milieuorganisaties en personen.

Vorige prijswinnaars bevonden zich in het centrum van enkele van de meest dringende milieu-uitdagingen ter wereld, waaronder het zoeken naar gerechtigheid voor slachtoffers van milieurampen bij Love Canal en Bhopal, India; de strijd voor dolfijnveilige tonijn en de strijd tegen olieboringen in het Arctic National Wildlife Refuge

Sinds zij een Goldman Prize hebben ontvangen, zijn acht winnaars benoemd of gekozen voor een nationale bestuursfunctie in hun land, waaronder verschillende personen die minister van milieu zijn geworden. De Goldman Prize winnaar voor Afrika in 1991, Wangari Maathai, won in 2004 de Nobel Prijs voor de Vrede.